Terug naar blog

Regelgeving · 15 juli 2026

"Duurzaam" is geen woord, het is een bewijslast

Vanaf september 2026 mag een merk in de EU het woord "duurzaam" niet meer zomaar op een label zetten. De regelgeving heet de "Empowering Consumers for the Green Transition"-richtlijn, en ze verandert iets fundamenteels: een claim zonder bewijs wordt een overtreding, geen marketingkeuze meer.

De richtlijn pakt vage duurzaamheidstaal aan: woorden als "milieuvriendelijk", "eco" of "duurzaam" mogen niet langer gebruikt worden als algemene, ongefundeerde claim. Elke uitspraak over de milieu-impact van een product moet voortaan gekoppeld zijn aan een concreet, verifieerbaar en actueel bewijs — een erkend certificaat, geen zelf verzonnen keurmerk of een vage verwijzing naar "onze waarden". Overtredingen kunnen bestraft worden met boetes tot 4% van de jaaromzet van het merk.

Voor kledingmerken betekent dit concreet: een shirt dat "van duurzaam katoen" is, moet kunnen aantonen wélk certificaat daarachter zit en voor welk percentage van de vezelsamenstelling het geldt. Een claim die geldt voor 30% van een collectie, mag niet gebruikt worden om de hele collectie te beschrijven. En een certificaat dat is afgelopen, telt niet meer mee — ook al stond het ooit op het label.

Wij vinden dit een goede zaak, niet omdat het verplicht wordt, maar omdat het exact is hoe we het al aanpakten voordat de richtlijn concreet werd. Op elk collectiestuk vermelden we welk certificaat van toepassing is — GOTS voor de vezelherkomst, OEKO-TEX Standard 100 voor de afwerking — en voor welk percentage van de samenstelling dat geldt. Geen enkele tekst op onze site gebruikt "duurzaam" als op zichzelf staand woord zonder een certificaat, percentage of proces erachter.

Dat is ook de reden waarom u op onze site weinig grote uitspraken zult vinden over "onze missie" of "onze impact". In plaats daarvan vindt u het certificaat, het percentage, en de vraag om het certificaatnummer op te vragen als u het zelf wil controleren. Minder overtuigend als marketingtekst, misschien — maar het enige dat overeind blijft wanneer iemand het navraagt.