OEKO-TEX uitgelegd: wat het label wél en niet zegt

OEKO-TEX Standard 100 test het eindproduct: het kledingstuk zoals het bij u aankomt, op de aanwezigheid van stoffen die schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid. Denk aan bepaalde kleurstoffen, formaldehyde, zware metalen en weekmakers, elk met een grenswaarde die strenger is naarmate het kledingstuk dichter op de huid komt. Een babyrompertje wordt strenger getest dan een buitenjas. Het certificaat zegt dus iets heel concreets: dít exemplaar bevat geen meetbare hoeveelheid van een vastgelegde lijst schadelijke stoffen.

Wat OEKO-TEX niet test, is minstens even belangrijk. Het zegt niets over waar het garen vandaan komt, of het katoen biologisch geteeld is, of onder welke arbeidsomstandigheden het geweven en genaaid werd. Een kledingstuk kan perfect scoren op OEKO-TEX en toch gemaakt zijn van conventioneel geteeld katoen, in een fabriek waar u niets weet over de lonen. Dat is geen fout in het certificaat, het is gewoon niet waar het voor bedoeld is: OEKO-TEX gaat over wat er in het weefsel zít, niet over hoe het daar geraakt is.

Daar komt GOTS binnen, het andere label dat wij gebruiken. GOTS bewijst net dat: minstens 70% biologisch gekweekte vezel, en sociale en milieucriteria doorheen de hele productieketen, van veld tot naaiatelier. Wat GOTS op zijn beurt niet expliciet dekt, is een chemische restanttest op het exact afgewerkte eindproduct zoals OEKO-TEX die uitvoert. De twee labels overlappen dus niet, ze vullen elkaar aan: GOTS kijkt naar de herkomst en het proces, OEKO-TEX kijkt naar wat er uiteindelijk in uw handen ligt.

Daarom staan bij ons beide labels op hetzelfde kledingstuk, niet omdat één van de twee tekortschiet, maar omdat ze elk een ander deel van de vraag "is dit eerlijk gemaakt" beantwoorden. Vraagt u zich af wat een label op een ander kledingstuk precies bewijst? Kijk na welke twee letters erbij staan, GOTS of OEKO-TEX zeggen namelijk niet hetzelfde.